Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Monthly Archives: Μαρτίου 2011

Ο «Σύγχρονος Προμηθέας»: Frankenstein

Πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη γνώση που αποκτούμε ώστε να μην γίνει αυτοκαταστροφική αλλά ωφέλιμη για όλη την ανθρωπότητα; Η αρχική μου πρόθεση ήταν να καταγράψω τις εντυπώσεις μου από τη θεατρική παράσταση “Frankenstein” του Danny Boyle στο Εθνικό Θέατρο (Μ. Βρετανία), παράσταση που στα πλαίσια του National Theatre Live προβλήθηκε ζωντανά μέσω δορυφορικής σύνδεσης στο Μέγαρο Μουσικής την Πέμπτη που μας πέρασε. Ψάχνοντας όμως λίγο παραπάνω την ιστορία του τέρατος, σκόνταψα πάνω στο ακατάπαυστο μοτίβο των κλασσικών έργων της λογοτεχνίας.  Είναι στερεότυπο, αλλά τα στερεότυπα (κλισέ στην βαρβαρική) ονομάζονται έτσι για κάποιο λόγο. Είναι συμπυκνωμένες και επαναλαμβανόμενες αλήθειες. Έτσι λοιπόν μια ιστορία τρόμου παραμένει επίκαιρη σχεδόν 200 χρόνια μετά τη συγγραφή της, πραγματεύεται διλήμματα που ακόμα μας ταλανίζουν και θέτει όλες τις ερωτήσεις που αν απαντηθούν σωστά θα οδηγήσουν στη πολυπόθητη ευημερία όλων μας.

Ένας μύθος είναι ο τρόπος που κατανοούμε τον παράλογο κόσμο μας. Οι μύθοι είναι αφηγηματικά μοτίβα που δίνουν σημασία στην ύπαρξή μας. Τα σύμβολα και οι μύθοι μιλούν για την αρχέγονη και ασυνείδητη σφαίρα του μυαλού η οποία είναι ισχυρή και χαοτική. Είναι τρόποι για να βάλουμε τάξη σε αυτό το χάος. Δεν μπορεί να υπάρξει ισχυρότερη απόδειξη για την εξαθλίωση του σύγχρονου πολιτισμού μας από το δημοφιλή –αλλά βαθύτατα εσφαλμένο- ορισμό του μύθου ως ψέμα. Είναι πολύ ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πόσες μεγάλες επιστημονικές ανακαλύψεις ξεκίνησαν ως μύθοι. Κι αν η φαντασία και η τέχνη δεν είναι καθόλου απλό επικάλυμμα, αλλά η πηγή της ανθρώπινης εμπειρίας; [1] Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: