Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Monthly Archives: Μαΐου 2011

Φιλοσοφία και φρίκη

Είναι αλήθεια. Για όποιο βιβλίο κι αν γράψει η don’t ever read me, το μόνο που θες, είναι να το πιάσεις στα χέρια σου. Να ανακαλύψεις αμέσως αν τα γούστα σας συμπλέουν τελικά τόσο πολύ. Να το αγαπήσεις κι εσύ ή να σε αφήσει αδιάφορη και να τρέξεις να της το πεις, να ανακαλύψεις αν  θα το αγαπήσεις ή θα σε αφήσει αδιάφορη για τους ίδιους ή διαφορετικούς λόγους.

Η τσέπη μου δεν αντέχει να αγοράζω σχεδόν ένα βιβλίο την ημέρα και ντρέπομαι να της ζητάω να μου τα δανείσει («Ποτέ μη δανείζεις βιβλία,  γιατί κανείς δεν τα επιστρέφει. Τα μόνα βιβλία που έχω στην βιβλιοθήκη μου είναι όσα κάποτε δανείστηκα από φίλους» είχε πει ο Ανατόλ Φρανς ). Χθες έτυχε να είμαι μαζί της όταν δέχτηκε μια αγκαλιά βιβλία. Όλα ανήκαν στην ίδια κατηγορία, με την οποία δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ως αναγνώστρια, αυτή του «φανταστικού» -βιβλία φρίκης. Βρήκα το απαιτούμενο θράσος να ζητήσω ένα από αυτά. Λίγο πριν πέσω για ύπνο, είχα ήδη τελειώσει το «Μίστερ Τόρσο», ένα βιβλίο μόνο 66 σελίδων.

Αναρωτιέμαι ακόμα γιατί σε αντίθεση με την don’t ever read me, μπόρεσε να με πάρει ο ύπνος. Γιατί δεν φρίκαρα, γιατί δεν με στοίχειωσε. Σίγουρα δεν είμαι συνηθισμένη. Και σίγουρα δεν ήταν συνηθισμένο αυτό που διάβασα.

«Κι άλλο 64;» ρώτησε ο Τιπς
«Μάλιστα. Άλλος ένας κορμός». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

«Φιλοζωΐα» σε τιμή ευκαιρίας

Είναι ένα μαγαζί στην Πέτρου Ράλλη, κοντά στην πλατεία Δαβάκη. Παλιά μπορεί να ήταν αλλά τώρα πια δεν το λες pet shop. Το εμπόρευμα δεν είναι τα συνηθισμένα αξουσουάρ και τροφές ζώων. Η ταμπέλα γράφει «εκπαιδευτής-εκτροφέας». Εδώ και πάρα πολλούς μήνες που περνάω σχεδόν καθημερινά αντικρύζω πάντα το ίδιο θέαμα. Και πάντα θυμώνω πολύ, αυτοκαταριέμαι που κάθησα από αυτή την πλευρά στο λεωφορείο και υπόσχομαι στον εαυτό μου ότι μια από αυτές τις μέρες θα του κάνω φασαρία. Δεκάδες κουτάβια στριμόχνωνται σε αυτά τα γυάλινα κουτιά 1Χ1. Κουτάβια που κάθε φορά που περνάει άνθρωπος από μπροστά τους σηκώνονται όλα μαζί, κουνάνε τις ουρές τους και παρακαλάνε για ένα χάδι και μια αγκαλιά. Κουτάβια που αν δεν έχουν ήδη, θα πάθουν σύντομα κατάθλιψη κάτω από αυτές τις συνθήκες διαβίωσης (αν δεν πιστεύεις πως τα ζώα παθαίνουν κατάθλιψη, καλύτερα να κάνεις κάτι δημιουργικότερο από το να συνεχίσεις να διαβάζεις εδώ… μια αναζήτηση στο google ας πούμε). Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: