Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Ένα κουτάκι σπίρτα μέσα μας

ΥΛΙΚΑ

1 ουγκιά νιτρικό κάλιο σε σκόνη
½ ουγκιά μίνιο
½ ουγκιά αραβικό κόμμι σε σκόνη
1 δράμι φώσφορο
σαφράνι
χαρτόνι

Ο γιατρός έβαλε ένα μικρό κομμάτι φώσφορο μέσα σ’ ένα δοκιμαστικό σωλήνα κλειστό από τη μια άκρη και γεμάτο υδράργυρο. Έλιωσε το φώσφορο πλησιάζοντας το σωλήνα στη φλόγα ενός κεριού. Ύστερα, με τη βοήθεια ενός μικρού δοκιμαστικού κώδωνα γεμάτου οξυγόνο σε αέριο, πέρασε το αέριο λίγο λίγο στο σωλήνα. Όταν το οξυγόνο έφτασε στην κορυφή του δοκιμαστικού σωλήνα, όπου βρισκόταν ο λιωμένος φώσφορος, έγινε μια ανάφλεξη, λαμπερή και στιγμιαία, που τους θάμπωσε σαν αστραπή.

«Όπως βλέπετε, όλοι μας έχουμε μέσα μας τα αναγκαία υλικά για να παράγουμε φώσφορο. Αφήστε με μάλιστα να σας πω και κάτι που δεν το έχω εμπιστευτεί σε κανέναν. Η γιαγιά μου είχε μια πολύ ενδιαφέρουσα θεωρία. Έλεγε πως παρόλο που όλοι μας γεννιόμαστε μ’ένα κουτάκι σπίρτα μέσα μας, δεν μπορούμε να το ανάψουμε μόνοι μας. Χρειαζόμαστε, όπως και στο πείραμα, οξυγόνο και τη βοήθεια ενός κεριού. Μόνο που το οξυγόνο σε αυτή την περίπτωση πρέπει να προέρχεται, λόγου χάρη, από την ανάσα του αγαπημένου προσώπου. Το κερί μπορεί να είναι οποιαδήποτε είδους τροφή, μουσική, χάδι, λέξη ή ήχος που προκαλεί την ανάφλεξη κι έτσι ανάβει ένα από τα σπίρτα. Για μια στιγμή νιώθουμε κυριευμένοι από ένα έντονο αίσθημα. Δημιουργείται μέσα μας μια ευχάριστη ζέστη, που θα εξαφανιστεί σιγά σιγά όσο περνάει ο καιρός, μέχρι να έρθει μια νέα ανάφλεξη να τη ζωντανέψει. Κάθε άνθρωπος πρέπει ν’ ανακαλύψει ποια είναι τα κεριά του για να μπορέσει να ζήσει, γιατί η ανάφλεξη, που παράγεται όταν ανάβει ένα τέτοιο κερί, είναι αυτό που τροφοδοτεί με ενέργεια την ψυχή. Με άλλα λόγια, αυτή η ανάφλεξη είναι η τροφή της. Αν δεν βρει κανείς έγκαιρα ποια είναι τα δικά του κεριά, το κουτάκι με τα σπίρτα θα πάρει υγρασία και ποτέ δεν θα μπορέσουμε ν’ ανάψουμε ούτε ένα σπίρτο.»

Λάουρα Εσκιβέλ, «Σαν Νερό Για Ζεστή Σοκολάτα», εκδ. ΩΚΕΑΝΙΔΑ

photo credit: Martinsfoto

σελιδοδείκτης http://wp.me/pTiK1-6tj

Advertisements

One response to “Ένα κουτάκι σπίρτα μέσα μας

  1. koula Νοέμβριος 15, 2011 στο 22:15

    σαν πλησιάσεις, θα καώ,
    για λίγο θα φωτίσω…
    τα μάτια σου πάλι να δω,
    τους γρίφους σου να λύσω…

    μη μας σκεπάσει το φαιό,
    πρέπει να προσπαθήσω…
    κομμένη ανάσα όσο μπορώ,
    την φλόγα να κρατήσω…

πες κάτι επιτέλους!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: