Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Η Αλίκη στη Χώρα του Νταλί

Δύο από τους πιο εξαιρετικούς δημιουργούς του δυτικού πολιτισμού, δύο αρχιτέκτονες της φαντασίας και ερεθιστές της περιέργειας και του μυαλού κάποτε συνεργάστηκαν. Το μυθιστόρημα «Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» του Lewis Carroll με εικογράφηση του Salvador Dali εκδόθηκε το 1969 από τον εκδοτικό οίκο Maecenas Press-Random House της Νέας Υόρκης και διανεμήθηκε τότε ως το βιβλίο του μήνα.  Ο τόμος αυτός έγινε από τις πιο περιζήτητες δουλειές του μεγάλου ζωγράφου (χαρακτηριστικά το ένα και μοναδικό διαθέσιμο αντίτυπο στην Amazon κοστίζει $12,900). Περιέχει 12 ηλιογκραβούρες, μια για κάθε κεφάλαιο του βιβλίου καθώς κι ένα υπογεγραμμένο χαρακτικό ως εξώφυλλο. Θαυμάστε:

Frontpiece

Down The Rabbit Hole

The Pool Of Tears

A Caucus Race and a Long Tale

The Rabbit Sends in a Little Bill

Advice From a Caterpillar

Pig and Pepper

Mad Tea Party

The Queen's Croquet Ground

The Mock Turtle's Story

The Lobster's Quadrille

Who Stole the Tarts?

Alice's Evidence

πηγή Brainpickings

short link http://wp.me/pTiK1-6tP

Advertisements

One response to “Η Αλίκη στη Χώρα του Νταλί

  1. mitera Ιανουαρίου 7, 2012 στο 03:15

    Παρέα στο χρυσαφένιο δείλι
    να αρμενίζουμε νωχελικά.
    Τι αμάθητα χεράκια,αδέξια
    που λάμνουνε τα δυο μας τα κουπιά,
    καθώς χεράκια μάταια μοχθούν
    την περιπλάνηση μας να οδηγήσουν.

    Αχ, άπονες οι τρεις σας!Παρόμοιαν ώρα
    σ’αυτόν τον ονειρόπαρτο καιρό,
    παραμύθι να ζητάτε πνοής αδύναμης
    ν’ανακινήσει το παραμικρό φτερό!
    Όμως,τι τάχατες μπορεί φτωχή μιλιά να ειπεί
    ενάντια σε τρείς φωνές μαζί;

    Αγέρωχη η Πρώτη
    στο θέλημα της «αρχίνα το».
    Σε τόνο αβρότερο η Δεύτερη εύχεται
    «να είναι λίγο παλαβό».
    Ενόσω η Τρίτη το παραμύθι διακόπτει
    το πολύ μια φορά κάθε λεπτό.

    Τότε σε ξαφνική σιωπή σπρωγμένες
    με τη φαντασία παίρνουν το κατόπι
    Παιδί ονείρου που διαβαίνει
    σε τόπο ανήκουστων,φρικτών θαυμάτων
    φιλικά συνομιλώντας μ’αγρίμια και πουλιά
    πιστεύοντας τα,λες νάσανε αληθινά.

    Κι όλοένα,καθώς ο μύθος στέρευε
    της φαντασίας αδειάζοντας τις στέρνες,
    κι αποσταμένος ως πάσχιζε
    το θέμα να μεριάσει,
    «Τη συνέχεια άλλη φορά-είναι η άλλη φορά»
    Κράζουν οι ευδαιμονικές φωνές.

    Tης χώρας των θαυμάτων,έτσι πλάστηκε το παραμύθι.
    Είναι αργά,ένα προς ένα,
    λαξεύτηκαν τ’αλλόκοτα συμβάντα
    και τώρα που το παραμύθι τέλειωσε
    γυρίζουμε, πρόσχαρη συντροφιά,
    μεσ’ το ηλιοβασίλεμα.

    Αλίκη!Δέξου μια παιδιάστικη ιστορία
    και με απαλό χέρι
    απίθωσε την εκεί που των παιδιών τα ονείρατα
    τυλίγονται στης Μνήμης τα κρυφά πλοκάμια,
    σαν του προσκυνητή το μαρμαρένιο απο ανθούς στεφάνι
    που ξανεμίζεται σε τόπο μακρινό.
    🙂

πες κάτι επιτέλους!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: