Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Farewell

Την ανακάλυψα τυχαία, πατώντας ένα link στον τοίχο ενός φίλου. Αμέσως το βλέμμα μου αιχμαλωτίστηκε. Την συζήτησα, την έκανα  avatar, desktop, την τύπωσα και την έχω πάνω στο γραφείο μου. Αναρωτιέμαι ποια ήταν η τύχη αυτού του ζευγαριού. Αναρωτιέμαι αν ο νεαρός άνδρας γύρισε στην ζεστή αγκαλιά της κοπέλας . Υποθέτω πως ακόμα κι αν γύρισε από τον πόλεμο, μάλλον δεν ζει πια.   Κι ενώ, αν και τη βρίσκω συναρπαστική, δεν πολυπιστεύω τη θεωρία που λέει ότι όλοι έχουμε το πιστό αντίγραφό μας κάπου στον κόσμο -και το χρόνο- παραμένω άφωνη μπροστά στη τεράστια και εντυπωσιακή ομοιότητα. Όχι μόνο στα επιμέρους χαρακτηριστικά (!), αλλά και στην στάση του σώματος, την κορμοστασιά, την ένταση όλης της φυσιογνωμίας.

LIFE magazine, World War II, "Farewell"

«Σε αυτή καθώς και σε δεκάδες άλλες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν στο σιδηροδρομικό σταθμό Penn της Νέας Υόρκης – φωτογραφίες που  δημιουργούσαν αίσθηση σε ένα κοινό για το οποίο ο πόλεμος ήταν η μοναδική πραγματικότητα – ο φωτογράφος του LIFE Alfred Eisenstaedt αποτύπωσε μια ιδιωτική στιγμή που επαναλήφθηκε σε δημόσιο χώρο εκατομμύρια φορές κατά τη διάρκεια του πολέμου: ένας νεαρός, ένα κορίτσι, ένα αντίο, και καμία βεβαιότητα ότι θα γυρίσει πίσω.«

Πηγή LIFE MAGAZINE

shortlink http://wp.me/sTiK1-farewell

Advertisements

πες κάτι επιτέλους!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: