Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Το πρόβλημα των κλειδιών

Ένα βράδυ, επιστρέφοντας μαζί από ένα πάρτι, ανακάλυψε ότι είχε χάσει τα κλειδιά του σπιτιού της. «Τι θα γινόταν αν φιλιόμασταν;» τον ρώτησε.
«Ας ασχοληθούμε καλύτερα με το πρόβλημα των κλειδιών», απάντησε εκείνος.

Γεια σου Ντικ,
Μόλις γύρισα από τους Ουίλσον απόψε και είχα την ανάγκη να σου γράψω για να ξεκαθαρίσω κάτι, αλλά δεν είμαι σίγουρη αν πρέπει να γράψω και ξέρω ότι δεν ελέγχεις συχνά το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σου, οπότε είναι σαν να μην σου γράφω. Ωραία λογική, ε;
Παίρνω μπερδεμένα μηνύματα από σένα, είμαι σίγουρη όμως ότι θέλεις απλώς να είμαστε φίλοι γιατί α) δεν με έχεις φιλήσει ακόμα και, για την ακρίβεια, μου φαίνεται ότι κάτι τέτοιο σε απωθεί, β) μου μιλάς πολύ για άλλες γυναίκες και γ) αναφέρεις συχνά ότι θέλεις να περιτριγυρίζεσαι από τους λαμπερούς ανθρώπους που κάνουν σπουδαία πράγματα και «ανεβαίνουν στην κορυφή». (Δεν είμαι σίγουρη αν αυτές ακριβώς ήταν οι λέξεις που χρησιμοποίησες, αλλά έτσι νομίζω και νομίζω επίσης ότι είμαι ένα από τα άτομα που θέλεις να σε εμπνέουν, να αναπτύσσονται μαζί σου, να ανεβαίνουν μαζί σου στην κορυφή, να γράφουν μαζί σου… αλλά τίποτα παραπέρα).
Οπότε… αν απλώς θες να είμαστε φίλοι, ας είμαστε φίλοι και ας μη βγαίνουμε ραντεβού, γιατί τότε εγώ καταλήγω να θέλω να σε φιλήσω και τότε εσύ δεν με φιλάς και τότε εγώ αισθάνομαι πολύ χαζή, κάτι που δεν με βοηθάει να «ανεβαίνω στην κορυφή» και να γνωρίζω άλλους, που ίσως να θέλουν να με φιλήσουν και να βγουν ραντεβού μαζί μου, κάτι που πολύ μου αρέσει.
Εν πάση περιπτώσει, χάρηκα πολύ που πήγαμε σε διάφορα πάρτι αυτό το Σαββατοκύριακο, μέχρι τη στιγμή που ανακάλυψα ότι είχα χάσει το κλειδί του δωματίου μου και σε ρώτησα τι θα γινόταν αν φιλιόμασταν και εσύ ευγενικά μεν, αποφασιστικά δε, με απέκρουσες. Μάλιστα, όταν φόρεσα το δεύτερο κράνος σου για να με γυρίσεις στο πάρτι, προς στιγμήν σκέφτηκα να το κρατήσω στο κεφάλι μου επ’ αόριστον, γιατί οι πιθανότητες να τσακιστείς και να καείς σε ένα ραντεβού (ή σε αυτό που νομίζεις ότι είναι ραντεβού) είναι πολύ μεγαλύτερες από τροχαίο, κι όμως δεν υπάρχει εξοπλισμός ασφαλείας γι’αυτό.
Άλεξ

Συλλογή «Γράμματα Χωρισμού«, εκδ. Μελάνι

Η συλλογή αυτή περιέχει επιστολές των Αναΐς Νιν, Σάρλοτ Μπροντέ, Σύλβια Πλαθ, Σάρα Μπερνάρ, Σιμόν Ντε Μποβουάρ, Ισιδώρα Ντάνκαν, Βιρτζίνια Γουλφ και πολλών άλλων διάσημων γυναικών. Προτίμησα αυτή της 26χρονης  -άσημης- Άλεξ για  την αμεσότητα και την ειλικρίνια των συναισθημάτων της, αλλά και την απλότητα στην έκφρασή της.

photo credit:  otacon_85

shortlink http://wp.me/pTiK1-6ub

Advertisements

2 responses to “Το πρόβλημα των κλειδιών

  1. catalternative Νοέμβριος 19, 2011 στο 11:43

    Έρωτας…..το μεγαλύτερο άλυτο πρόβλημα του κόσμου….Από τα πιο όμορφα, πιο πολύπλοκα 😉

    • Narrator Νοέμβριος 19, 2011 στο 11:59

      Αν το διαβάσεις με το σωστό ύφος, είναι και λίγο αστείο το γράμμα. Εμένα μου βγάζει μια βιασύνη του στυλ «άντε να τα πω να ξεμπερδεύω». Πάντως πέραν από το σχόλιο που ήθελα να κάνω με την ανάρτηση, το βρήκα πραγματικά πολύ πιο ενδιαφέρον από τους θεατρινισμούς της Μπερνάρ και τη φλυαρία των γυναικών «των γραμμάτων» 😉

πες κάτι επιτέλους!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: