Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Κλιμάκωση

Μερικές φορές το κάνεις  για να μη γίνεις ρεζίλι, σκέφτηκε ο Τζέρι, κι άλλες φορές το κάνεις επειδή δεν γίνεται η δουλειά σου αν δεν τα κάνεις πρώτα επάνω σου από το φόβο. Κι άλλες φορές, πάλι, πας για να θυμίσεις στον εαυτό σου ότι  η επιβίωση είναι κωλοφαρδία. Αλλά κυρίως πηγαίνεις επειδή πάνε οι άλλοι, για να φανείς άντρας κι επειδή για να ανήκεις πρέπει να μοιράζεσαι. Παλιά, ίσως, ο Τζέρι είχε πάει για ευγενέστερους λόγους. Για να γνωρίσει τον εαυτό του· το παιχνίδι του Χέμινγουεϊ. Για να δαμάσει το φόβο του. Επειδή στη μάχη,  όπως και στον έρωτα, η επιθυμία κλιμακώνεται. Όταν σου έχουν ρίξει με πολυβόλο, οι μεμονωμένες βολές δείχνουν αστείες. Όταν σ’ έχουν βομβαρδίσει, οι ριπές των πολυβόλων μοιάζουν γελοίες, αν όχι τίποτ’ άλλο, γιατί μια απλή σφαίρα αφήνει τα μυαλά σου στη θέση τους, ενώ μια οβίδα σ’ τα σκορπίζει. Και υπάρχει μια γαλήνη· τη θυμόταν. Σε κακές στιγμές στη ζωή του, που λεφτά, παιδιά, γυναίκες, όλα ήταν ένα χάος, υπήρχε μια αίσθηση γαλήνης που πήγαζε από τη συνειδητοποίηση ότι το να μένει ζωντανός ήταν η μοναδική του ευθύνη.
Τζον Λε Καρέ,  Ο Εντιμότατος Μαθητής

σελιδοδείκτης http://wp.me/pTiK1-6Mx

Advertisements

πες κάτι επιτέλους!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: