Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

#blogoscars 13 – Πατάτες και Ντομάτες, η επιστροφή

tumblr_mi3v6lixeb1r9ga2no5_1280

UPDATE: Φέτος οι Κρυφές Στοές θα φιλοξενήσουν και τις λίστες του Cinemanolis! Yay!

Ήρθε πάλι η στιγμή που τρέχουμε πανικόβλητοι να φτιάξουμε λίστες (γιατί το αφήσαμε τελευταία στιγμή).

Με μια διαφορά. Κανένας ψυχαναγκασμός. ‘Ο,τι πρόλαβα είδα, είδα ό,τι γούσταρα να δω, είδα ό,τι απολαμβάνω και όχι ό,τι θα έπρεπε να έχω υπόψη μου πριν διαλέξω τις αγαπημένες μου από μια -ας το παραδεχτούμε- λίγο ανορθόδοξη eligibility list των ταινιών της χρονιάς. Με μια πρόχειρη ματιά δεν έχω δει καμιά ντουζίνα καλές ταινίες, στις οποίες θα κάνω catch up με τους ρυθμούς μου, έχουμε κι ένα μεροκάματο να βγάλουμε damn it. Το 2012 ήταν μια δύσκολη και πολύ στενάχωρη χρονιά από πάρα πολλές απόψεις και οι περισσότερες επιλογές είχαν ένα χαρακτήρα «feel good» [παραπομπή] για να ξεχαστούμε λίγο.

Μια μέρα πριν την επίσημη έναρξη μια λίστα με χαμένες προσδοκίες.

Μεγαλύτερες απογοητεύσεις οι ταινίες που περιμέναμε για την μεγαλύτερη fun καφρίλα.

Abraham Lincoln Vampire Hunter
Καλά ξεκίνησε, εδώ είμαστε είπαμε, χειρότερα σκατά δεν θα μπορούσε να τα κάνει από τη μέση και μετά.

The Raven
John Cusak πρόσεχε. Βαδίζεις ανέμελα στο δρόμο που χάραξε ο Nicolas Cage.

21 Jump Street
Give me a break. Αν θέλω καφρίλα βλέπω το The Campaign και γελάω κιόλας.

Περνάμε στην κατηγορία απογοήτευση από ταινία με καλλιτεχνικές αξιώσεις:

Cosmopolis
Τρικυμία εν κρανίω. Πολύ μέτριο. Κάτι πήγε να πει στο δεύτερο μέρος.

Gangster Squad
Πολύ ωραίο στυλιζάρισμα, από ουσία τίποτα.

Lawless
Κάπου ανάμεσα στα φρύδια του Γκάι Πιρς και τα ζακετάκια του Τομ Χάρντυ χάσαμε το νόημα.

Magic Mike
Μιεχ… καλούλι.

[παραπομπή] Η feel good ταινία της χρονιάς, το σύνθημα για τα πάντα στις τελευταίες Νύχτες Πρεμιέρας: Rust And Bone
Δεν έχω πρόβλημα με το ακραίο μελόδραμα. Με ενόχλησε ότι μυριζόσουν την καταστροφή που περίμενε στη γωνία (μιλώ για την τελευταία πράξη του δράματος) από χιλιόμετρα μακριά, με ενόχλησε το αδικαιολόγητο «ζήσαν αυτοί καλά» του τέλους, με ενόχλησαν όλες αυτές οι καταστροφές, ντανγκ, ντανγκ, ντανγκ η μία μετά την άλλη και η οικονομία της αφήγησης πεταμένη από το παράθυρο. Επίσης, Μαριόν, λούσου! (Εξαιρετικές ερμηνείες, δεν θα μείνουν στην απέξω).

Ειδική κατηγορία μόνη της: Keira Knightly
Tο σαγόνι που σε κάνει ν’ ανησυχείς για το τρένο. Ειλικρινά δεν μπορώ πλέον να καταλάβω γιατί θεωρείται καλή ηθοποιός. Άλλη μια υστερική ερμηνεία στο Anna Karenina, τρομερό mismatch με τον Aaron Taylor-Johnson, κακό το ότι ο τελευταίος θύμιζε τόσο έντονα τον Μελισσανίδη. Ολόκληρος ο θηλυκός πληθυσμός να υποστηρίζει, γι’ αλλαγή, τον Καρένιν.

tumblr_mhyzmuUq0m1qllztgo1_500

Προσθήκη της τελευταίας στιγμής: Margaret
Πολύ καλά λόγια από παντού. Καλή διάθεση. Ενδιαφέρον. Κι ενώ πλησιάζεις στο τελευταίο μισάωρο ξαφνικά όλοι οι χαρακτήρες τρελένονται κι από φυσιολογικοί άνθρωποι γίνονται κάτι σαν καρικατούρες και ξεσπάνε επί δικαίων και αδίκων. WTF? Που έκρυβαν όλοι τόσες νευρώσεις επί δύο ώρες; Τι ήταν αυτή η σκηνή στο εστιατόριο με τους Εβραίους και την Παλαιστίνη; Και κερατάς και δαρμένος ο Ρενώ; Πληροφορήθηκα ότι τα 150+ λεπτά που παρακολούθησα δεν ήταν το director’s cut. Το έψαξα το τελευταίο, δεν το βρήκα. Αν το βρω, μπορεί κάποια στιγμή να του δώσω μια ευκαιρία.

Καλή αρχή!

http://wp.me/pTiK1-6TG

Advertisements

πες κάτι επιτέλους!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: