Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Monthly Archives: Ιουνίου 2013

All creatures great and small

(αντί βιογραφικού) O Steve McCurry είναι ο άνθρωπος που έχει τραβήξει αυτή τη φωτογραφία. Κοιτάζοντας τις χιλιάδες φωτογραφίες στο portfolio του ταξίδεψα σ’ όλη τη γη. Σε στιγμές σημαντικές κι ασήμαντες, σε χαρές, σε λύπες, σε τραγωδίες, και στο τέλος δεν ήξερα αν πρέπει ν’ απελπιστώ τελείως ή να νιώσω συνεπαρμένη από τον κόσμο και τη ζωή γενικώς.

Αφού διάλεξα το «θέμα», η επιλογή των φωτογραφιών ήταν ακόμα πιο δύσκολη.

India, 2007

India, 2007

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Μια Βραδιά με τον Beckett

DSC_1413Δεν έχω διαβάσει ποτέ Beckett, αν και νομίζω ότι πριν χρόνια είχα δει μια ερασιτεχνική παράσταση του «Περιμένοντας τον Γκοντό». Όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να παρακολουθήσω μια συζήτηση του Paul Auster με τον Edward Albee για τον μεγάλο συγγραφέα, πέταξα τη σκούφια μου. Βρέθηκα σε μια αποθήκη 3ου ορόφου, αχανή, ασβεστωμένη, με μεγάλες κολώνες , σαν κι αυτές που βλέπουμε στις ταινίες. Μια μικρή εξέδρα στη μέση και σπαστές καρέκλες.

Απαιτήθηκε όχι μικρή προσπάθεια για να παρακολουθήσω τον -πολύ προχωρημένης ηλικίας-   Albee , αλλά ήταν το απόλυτο comic relief με τις ατάκες του, το βιτριολικό χιούμορ του και τα διαυγή εύστοχα σχόλιά του. Ο Auster ήταν μια αποκάλυψη/απόλαυση και το όλο εγχείρημα εξαιρετικά ενδιαφέρον ακόμα και για κάποια σαν εμένα που δεν ήμουν μυημένη στο έργο του μεγάλου Ιρλανδού συγγραφέα. Απόψεις,  ιστορίες, ανέκδοτα,από αυτά που ξετρελένουν το κοινό που αγαπά την λογοτεχνία, όπως η πρώτη συνάντηση του Beckett με τον μετέπειτα εκδότη του στην Αμερική. Κάπου στη μέση της συζήτησης, ο Paul Auster διάβασε ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα Watt. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

No Shit Sherlock!

DSC_1521

Τρίτη 18 Ιουνίου 2013, Cine Φιλοθέη – Πρεμιέρα της σειράς «Sherlock» του BBC

http://wp.me/pTiK1-721

Κριτήρια: από που αγοράζετε βιβλία;

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, πολύ προ κρίσης, ψωνίζω βιβλία, dvd και cd κυρίως από το Amazon. Ο λόγος απλός: είναι πολύ φθηνότερα. Εφόσον οι ελληνικοί εκδοτικοί οίκοι δεν θέλουν ή κατ’ άλλους δεν μπορούν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα, δεν είχα ποτέ δεύτερες σκέψεις. Μάζευα στο virtual καλάθι μου, περίμενα η παραγγελία να ξεπεράσει τις 25 λίρες και μετά έκανα check out.

H Amazon σταμάτησε να παρέχει δωρεάν παράδοση στην Ελλάδα για παραγγελίες άνω των 25 λιρών. Δεν έψαξα και δεν γνωρίζω γιατί. Από ότι βλέπω πήρε η μπάλα κι άλλες χώρες της Μεσογείου.

eligible

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Σπίτια δεν έχετε;

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΟ Ντέιβι Μπράντι είναι σχεδόν μεσήλικας, έχει μια καλή δουλειά, μια όμορφη σύζυγο. Είναι φωνακλάς, κάνει όχι και τόσο πετυχημένα αστεία και πειράγματα στους πάντες. Περιμένει την ερωμένη του στην παμπ και της έχει μια μεγάλη έκπληξη.

Η Μαίρη μεγάλωσε σ’ ένα σπίτι γεμάτο καυγάδες και στα 17 της έζησε μια τραυματική εμπειρία. Τώρα τολμά να κάνει όνειρα μ’ έναν άνθρωπο που την σέβεται και την εμπιστεύεται. Και περιμένει ένα τηλεφώνημα.

Ο Τζο Ντόλαν είναι αναγκασμένος να ζει με τη μητέρα του, κάτω από το αφόρητο βάρος της καταπίεσης της που δεν τον αφήνει  ν’ ανοίξει τα φτερά του και να πάρει τη ζωή στα χέρια του. Σ’ ένα σάκο έχει όλα του τα υπάρχοντα καθώς κάθεται στην μπάρα.

Η Αμάντα Ρόμπερτς είναι νέα, όμορφη κι ανεξάρτητη. Έχει μόλις μετακομίσει στο καινούργιο μεγάλο διαμέρισμα με τις 2 συγκατοίκους της κι όλη η ζωή είναι μπροστά της. Λέει πως έχει μάθει  από νωρίς να μην εμπιστεύεται ποτέ τους άντρες, ενώ ετοιμάζεται να συναντήσει ακόμη έναν.

Ο Τζον Μάικλ ετοιμάζει την κιθάρα του. Δουλεύει στην παμπ ως σερβιτόρος, το μεγάλο του όνειρο όμως είναι να γίνει μουσικός.

Η Τρέισι Μπράντι είναι παγιδευμένη σ’ ένα γάμο που απέξω φαίνεται ιδανικός, όμως κρύβει ένα σωρό προβλήματα. Έχοντας κάνει ένα νέο ξεκίνημα στα μισά της έγγαμης ζωής, η ευτυχία της  ακόμα εξαρτάται από την επιπόλαιη ευμετάβλητη συμπεριφορά του συζύγου της κι αυτό που δεν μπορεί να αποκτήσει. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τους βλέπω μπρος τα μάτια μου…

Πριν ένα χρόνο περίπου είχε δημιουργηθεί μεγάλο θέμα στα ίντερνετς με μια «δυσαρεστημένη» πελάτισσα στη συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου στην Τεχνόπολη η οποία, αγανακτισμένη από την ανακοίνωση που έγινε για τις συνθήκες κράτησης στις γυναικείες φυλακές, ζήτησε «τα λεφτά της πίσω». Είχα πάρει μέρος στο debate, αλλά ασχέτως το τι έγραφα τότε, μια σκέψη μόνο υπήρχε στο μυαλό μου: Γίνεται να μην καταλαβαίνεις;

Εχθές το βράδυ στην Τεχνόπολη πάλι από ένα σημείο και μετά βρέθηκε δίπλα μου μια παρέα που μ’ έκανε, με τα σχόλια και τη συμπεριφορά της, να ξαναναρωτηθώ. Γίνεται να μην καταλαβαίνεις; Όχι τα τραγούδια, αλλά τις εποχές που ζούμε.

Γίνεται και το ξέρω. Αλλά κάθε φορά που το βλέπω να συμβαίνει μπροστά μου δεν παύω να εκπλήσσομαι (λίγο λιγότερο) και να στεναχωριέμαι (λίγο περισσότερο).

 

http://wp.me/pTiK1-71y

Κόλαση σκέτη…

Η αναγνωστική σχέση μου με τον Dan Brown ξεκίνησε το 2004 όταν είχε, ας πούμε, καταλαγιάσει λίγο ο θόρυβος και δανείστηκα τον «Κώδικα Ντα Βίντσι» από το βιβλιοπωλείο του θείου μου. Το διάβασα πολύ γρήγορα, σχεδόν μονορούφι και δεν έχω πρόβλημα να παραδεχτώ ότι μια μέρα πήγα στη δουλειά χωρίς να έχω κοιμηθεί καθόλου. Αν ξέρει ένα πράγμα να κάνει ο Brown αυτό είναι να κρατά ένα γρήγορο ρυθμό και να σε βομβαρδίζει με πληροφορίες όχι μόνο όταν εξελίσσει την πλοκή. Θα δούμε παρακάτω πως αυτό κατάντησε να λειτουργεί εις βάρος του. Παρόλο που δεν θα το έλεγες ακριβώς «καλογραμμένο» τo διασκέδασα, ψέματα να πω; Και μου κίνησε την περιέργεια για διάφορα θέματα. Ευθύς αμέσως ανακάλυψα ότι οι θεωρίες που διατύπωνε περί Αγίου Δισκοπότηρου δεν ήταν καθόλου πρωτότυπες και είχαν γραφτεί χρόοοονια πριν. Στην βιβλιοθήκη της μητέρας μου μάλιστα υπήρχαν και κάποιοι τίτλοι για τους Ναΐτες Ιππότες. Μέχρι τότε είχα υπόψη μου όλο το controversy , αλλά δεν είχα ασχοληθεί ποτέ να διαβάσω σοβαρά ούτε μια αράδα. Το καλό (ή κακό) με αυτά τα βιβλία είναι ότι όσο γρήγορα τα διαβάζεις, τόσο γρήγορα τα ξεχνάς. Προχώρησα κι εγώ στον George Bernard Shaw κι το ενδιαφέρον σχεδόν εξανεμίστηκε.

davincicodeFast Forward στην άνοιξη του 2006. Με την επικείμενη έξοδο της ομώνυμης ταινίας στις αίθουσες το «σκάνδαλο» αναζωπυρώνεται, λόγω του θορύβου (διαφήμισης για να το πούμε σωστά) που δημιουργεί η Καθολική Εκκλησία -και αρκετά λιγότερο οι δικοί μας που μοιράζουν φυλλάδια μετά τις Κυριακάτικες λειτουργίες. Το site στο οποίο ακόμα γράφω  που και που, ετοιμάζει μεγάλο αφιέρωμα και ανέλαβα τις ενότητες περί Λογοκλοπής, Αντιδράσεων της Εκκλησίας και  Αντίλογου στις θεωρίες και περιγραφές του μυθιστορήματος. Σπάνια θυμάμαι να έχω διασκεδάσει τόσο πολύ την «έρευνα» που έχω κάνει για κάτι που γράφω. Ξέθαψα άρθρα από εφημερίδες ελληνικές και ξένες, αγόρασα και διάβασα ένα από τα βιβλία που «ξεσκεπάζουν» τον Κώδικα (κοινώς τι βλακείες και ανακρίβειες γράφει ο Brown σ’ αυτόν) και τελικά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η μόνιμη επωδός <<Όλες οι περιγραφές των έργων τέχνης, της αρχιτεκτονικής, των εγγράφων και των μυστικών τελετών στο μυθιστόρημα αυτό είναι απόλυτα ακριβείς>> περιλαμβάνεται στο φιξιόν του βιβλίου· ή κάποιος ανεγκέφαλος στον εκδοτικό οίκο επιμένει να την γράφει κάθε φορά για να παίρνουμε ακόμα λιγότερο  σοβαρά τον συγγραφέα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

«Να αφήνεις τις φωτογραφίες να μιλάνε»

tumblr_mnkc7cyqii1rh7p7co1_1280

«Ε φίλε, βγάλε με μια φωτογραφία»

«Δεν μπορώ, είναι πολύ σκοτεινά εδώ»

«Ναι, χρειαζόμαστε φως. Ας πάμε εκεί»

«Είσαι άστεγος;»

«Ναι»

«Πόσο καιρό;» Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: