Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Τους βλέπω μπρος τα μάτια μου…

Πριν ένα χρόνο περίπου είχε δημιουργηθεί μεγάλο θέμα στα ίντερνετς με μια «δυσαρεστημένη» πελάτισσα στη συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου στην Τεχνόπολη η οποία, αγανακτισμένη από την ανακοίνωση που έγινε για τις συνθήκες κράτησης στις γυναικείες φυλακές, ζήτησε «τα λεφτά της πίσω». Είχα πάρει μέρος στο debate, αλλά ασχέτως το τι έγραφα τότε, μια σκέψη μόνο υπήρχε στο μυαλό μου: Γίνεται να μην καταλαβαίνεις;

Εχθές το βράδυ στην Τεχνόπολη πάλι από ένα σημείο και μετά βρέθηκε δίπλα μου μια παρέα που μ’ έκανε, με τα σχόλια και τη συμπεριφορά της, να ξαναναρωτηθώ. Γίνεται να μην καταλαβαίνεις; Όχι τα τραγούδια, αλλά τις εποχές που ζούμε.

Γίνεται και το ξέρω. Αλλά κάθε φορά που το βλέπω να συμβαίνει μπροστά μου δεν παύω να εκπλήσσομαι (λίγο λιγότερο) και να στεναχωριέμαι (λίγο περισσότερο).

 

http://wp.me/pTiK1-71y

Advertisements

πες κάτι επιτέλους!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: