Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Category Archives: Τέχνη

Που Κοιμούνται τα Παιδιά (;)

Που Κοιμούνται τα Παιδιά – ιστορίες διαφορετικών παιδιών απ’ όλο τον κόσμο, ειπωμένες μέσα από μια σειρά πορτραίτων και φωτογραφιών των υπνοδωματίων τους. Όταν ζήτησαν από τον φωτογράφο James Mollison να κάνει ένα project για τα δικαιώματα των παιδιών σκέφτηκε τη δική του παιδική ηλικία και πόσο σημαντικό ήταν το δωμάτιό του για το πως μεγάλωσε. Με αυτή την ιδέα ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο και φωτογράφησε παιδιά σε ένα ουδέτερο φόντο που δεν μαρτυρά σχεδόν τίποτα για την κατάστασή τους και αντιπαρέβαλε τα πορτραίτα με τις φωτογραφίες των δωματίων τους ώστε το πλήρες εύρος της κατάστασης αυτής να γίνει σαφές. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

20 Απριλίου

Αύριο δεν θα σηκωθώ από το κρεβάτι για τίποτα λιγότερο από αυτό: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο

Time Wasting Experiment της Alyson Provax.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Οι Λέξεις ως Εικόνες

Ο Ji Lee είναι σχεδιαστής και εικονογράφος. Γεννήθηκε στην Κορέα, μεγάλωσε στη Βραζιλία και τώρα ζει στη Νέα Υόρκη.

Το project «Word As Image» ξεκίνησε σχεδόν πριν 20 χρόνια, ως μια ανάθεση τυπογραφίας στη σχολή καλών τεχνών στην οποία οι φοιτητές καλούνταν να δουν τα γράμματα πέρα από τη βαρετή, πρακτική λειτουργικότητά τους. Η πρόκληση είναι να εικονοποιήσεις την έννοια της λέξης χρησιμοποιώντας μόνο τα γραφικά στοιχεία των γραμμάτων που την σχηματίζουν χωρίς να προσθέσεις κάποιο εξωτερικό στοιχείο. «Ήταν μια δύσκολη πρόκληση, αλλά η ανταμοιβή του να σπάσεις μια λέξη ήταν ένα υπέροχο αίσθημα» . Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

25 Ζωές

25_1

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Graffiti: Art Nouveau style mural

16 συνεχόμενες μέρες, από το ξημέρωμα ως το σούρουπο, 5 αποφασισμένοι καλλιτέχνες, 500 σπρέυ και 50 χρώματα.  Ο Alphonse Mucha για έμπνευση και ένας τοίχος στο Μόντρεαλ. Ιδού το αποτέλεσμα:

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

The Vladimir Nabokov Series

Θα μπορούσαν να στολίζουν  τοίχους, αλλά είναι εξώφυλλα βιβλίων.

Πριν από μερικά χρόνια ο εκδοτικός οίκος Vintage and Anchor books αποφάσισε να επανεκδόσει όλα τα βιβλία του  Vladimir Nabokov και ανέθεσε την επιμέλεια του εγχειρήματος στον John Gall, καλλιτεχνικό διευθυντή του οίκου.

«Μια στο τόσο ένα έργο-όνειρο έρχεται στα χέρια σου. Να επανασχεδιάσεις όλα τα εξώφυλλα των βιβλίων του Nabokov. Και τα είκοσι ένα. Ας  επαναδιατυπώσω. Μια στο τόσο το πιο τρομακτικό δύσκολο έργο της ζωής σου έρχεται στα χέρια σου»

Ο Nabokov ήταν ενθουσιώδης συλλέκτης πεταλούδων. Η ιδέα του Gall, ως φόρος τιμής σε αυτό το χόμπι του μεγάλου συγγραφέα, ήταν να παίξει με αυτό. Κάθε εξώφυλλο είναι μια φωτογραφία ενός κουτιού δείγματος, το είδος που χρησιμοποιείται από συλλέκτες για να εκθέσει τα έντομα. Κάθε κουτί  περιείχε χαρτί στερεωμένο με καρφίτσες που ανασυνθέτει το περιεχόμενο του μυθιστορήματος. Ο Gall ανέθεσε το έργο σε 21 διαφορετικούς σχεδιαστές. Το αποτέλεσμα είναι από τα πιο ευφάνταστα, φιλόδοξα και δημιουργικά στην ιστορία της Vintage International -και όχι μόνο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

In the room where you sleep

Ο Don Kenn ή κατά κόσμο John Kenn Mortensen γεννήθηκε στη Δανία το 1978. Γράφει και σκηνοθετεί τηλεοπτικές εκπομπές για παιδιά. Έχει δίδυμα  και καθόλου χρόνο. Αν καταφέρει και ξεκλέψει λίγο, ζωγραφίζει τέρατα σε χαρτάκια post-it. Παράθυρο σε ένα κόσμο διαφορετικό, ανοιγμένο σε προμήθειες γραφείου.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ξυπόλητοι

Όταν ήμουν μικρή δεν έβαζα παπούτσια στα πόδια μου από τον Ιούνιο μέχρι το Σεπτέμβριο. Μάρμαρα, μωσαϊκά, χώματα και πέτρες δεν με πτοούσαν. Κι έδινα μάχη κάθε βράδυ με τη μαμά μου ή τη γιαγιά μου γιατί βαριόμουνα να τα πλύνω κι ας ήταν κατάμαυρα. Τώρα πια περπατάω ξυπόλητη μόνο μερικά βήματα. Και λατρεύω αυτόν τον πίνακα. Για τα βρώμικα πόδια των πιτσιρίκων. Που αν τα κοιτάξεις λίγη ώρα αισθάνεσαι το πετσί τους σαν να είναι δικό σου.

shortlink http://wp.me/pTiK1-6LX

Rue de Seine, Paris– 1948

Ένας σκανδαλιστικός -για τα ήθη του 1948- πίνακας εκτίθεται στη βιτρίνα της Γκαλερί Romi στη rue de Seine, στο Παρίσι. Ο φωτογράφος Robert Doisneau απαθανατίζει τις αντιδράσεις.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Σκιά Και Φως

Σε μια σειρά έργων που ονομάζεται «Σκιά και Φως», η Kumi Yamashita χρησιμοποιεί μια πηγή φωτός και διάφορα αντικείμενα κατάλληλα τοποθετημένα ώστε να δημιουργούν μοναδικές σκιές πάνω σε τοίχους. Φαινομενικά απλά αντικείμενα δημιουργούν εντυπωσιακές σιλουέτες όταν φωτίζονται από τη σωστή γωνία. Ένα τεράστιο μεταλλικό θαυμαστικό μετατρέπεται σε ερωτηματικό, ένα καμπυλωμένο κομμάτι ξύλου στον τοίχο ενός νοσοκομείου φωτισμένο από κάτω δημιουργεί τη σκιά ενός παιδιού που κάθεται σε αυτό. Στο «Origami», δεκάδες χρωμματιστές χαρτοπετσέτες με τις άκρες τους ζαρωμένες φωτίζονται από το πλάι και γίνονται πρόσωπα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Περιμένοντας

Αργά τη νύχτα (σημειολογικά μόνο τότε μπορείς να ανακαλύψεις την λαμπερή ομορφιά), ακολουθώντας ένα λινκ, βρήκα ένα πολύ όμορφο ρώσικο blog. Χαζεύοντας τις φωτογραφίες χωρίς να καταλαβαίνω τις περιγραφές, έπεσε το μάτι μου σε έναν πίνακα ενός καλλιτέχνη που δεν είχα ξανακούσει ποτέ στη ζωή μου. Με αιχμαλώτισε η απλότητα, η παλέτα των χρωμάτων, μα πάνω από όλα η δυναμική του. Ένα στατικό, καθημερινό αντικείμενο εκπέμπει μια πιεστικότητα. Ζητά μια απάντηση. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Μαθήματα ανατομίας

Πρωτότυπη, ενδιαφέρουσα, έξυπνη, ακόμα και προκλητική. Η νέα διαφημιστική καμπάνια της Σχολής Καλών Τεχνών του Museu de Arte του Σάο Πάολο (Βραζιλία). Πάμπλο Πικάσο, Σαλβαντόρ Νταλί και Βίνσεντ Βαν Γκογκ διατμημένοι ο καθένας με το δικό του ύφος και στυλ χωρίς άλλα σχόλια.

Pablo Picasso

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Life is Beautiful

Η Ζωή είναι Ωραία

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Παντού υπάρχει μια γάτα

… ακόμα και στη πιο μυστικιστική στιγμή του Χριστιανισμού

Lorenzo Lotto, The Annunciation, oil on wood,  circa 1527 – Pinacoteca Comunale Recanati

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Λίγος Degas ακόμα

Τα γλυπτά του Degas θεωρούνται αρκετά διαφορετικά από την επικρατούσα τάση στη γαλλική γλυπτική του 19ου αιώνα. Ο ίδιος δεν ενδιαφερόταν να δημιουργήσει δημόσια μνημεία, ούτε είχε ποτέ εκθέσει τα γλυπτά του δημόσια με  εξαίρεση την «Μικρή Χορεύτρια, ετών 14». Η γλυπτική παρέμεινε ένα ιδιωτικό μέσο για τον καλλιτέχνη, παρόμοιο με τα σκίτσα και τα προσχέδια, και περιορίστηκε σε μια συγκεκριμένη σειρά θεμάτων μέσα από τα οποία εξερεύνησε τα προβλήματα που τον γοήτευαν. Οι ανθρώπινες φιγούρες είναι συχνά επαναλήψεις του ίδιου θέματος, κάθε μια με λεπτές παραλλαγές στη σύνθεση ή στη δυναμική της κίνησης ή στην ένταση της φιγούρας. Για πολλά από αυτά τα γλυπτά ο Degas βρήκε μια έτοιμη πηγή έμπνευσης στις μπαλαρίνες της Όπερας του Παρισιού. Η ίδια επίπονη παρατήρηση ήταν η βάση για τα μοντέλα των αλόγων. Τα περισσότερα ήταν καθαρόαιμα άλογα κούρσας. Ο σκοπός του ήταν να συλλάβει τις ζωηρές κινήσεις με αυξανόμενη ακρίβεια. Οι αμέτρητες επισκέψεις στον ιππόδρομο του Longchamp επικουρήθηκαν από τις διαδοχικές φωτογραφίες που μελετούσαν τον καλπασμό του αλόγου του Edweard Muybridge (δημοσιεύθηκαν το 1879). Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Φόβος

Μέρες τώρα περνάω το βλέμα μου στα ράφια της βιβλιοθήκης μου, προσπαθώντας να θυμηθώ και  να εντοπίσω  κάποιο απόσπασμα που να αναφέρεται στο φόβο (είπαμε, την καθημερινότητά μου σχολιάζω, έτσι «αυθαίρετα» και συγκεκριμένα διαλέγω τα θέματα). Ακόμα δεν μπόρεσα να βρω κάτι, και επ’ αυτού επιφυλάσσομαι. Μέσω ενός λινκ που πόσταρε ο Ηλίας Κυριαζής  όμως, βρήκα αυτά τα υπέροχα σχέδια.  Κάτι τόσο αθώο όπως μια παιδική ζωγραφιά μετατρέπεται από έναν επαγγελματία σε μια εικόνα τρομακτική. Κάντε τις αναγωγές που θέλετε, όπως έκανα κι εγώ τις δικές μου. Στην ανάγκη αφαιρέστε την λέξη «επαγγελματίας».

Το συγκεκριμένο πρότζεκτ που ονομάζεται «Monster Engine» (και δυστυχώς το λινκ του μου απαγορεύει για κάποιο λόγο την πρόσβαση), ξεκίνησε όταν ο καλλιτέχνης – κομίστας Dave DeVries  αναρωτήθηκε κοιτώντας τις ζωγραφιές της μικρής του ανηψιάς πως θα ήταν αυτές αν πρόσθετε χρώμα, υφή και σκίαση για να δημιουργήσει ένα τρισδιάστατο αποτέλεσμα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Tate Modern, Ποίηση και Όνειρο: John Heartfield

Ο Heartfield ήταν μεταξύ εκείνων που υποστήριξαν ότι έχουν εφεύρει το φωτομοντάζ, την τεχνική της κοπής και χειραγώγησης φωτογραφίων. Ο όρος ενσωματώνει τη λέξη «monteur», που στα γερμανικά σημαίνει μηχανικός, δίνοντας του ένα σύγχρονο και βιομηχανικό ήχο σκόπιμα, απομακρυσμένο από την «τέχνη» του στούντιο του ζωγράφου. Ο Heartfield χρησιμοποιούσε φωτογραφίες ειδήσεων και συνέθετε εικόνες. Μέλος της ομάδας Dada του Βερολίνου  κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, άλλαξε το όνομά του από Helmut Herzfeld  ως  διαμαρτυρία ενάντια στον αχαλίνωτο εθνικισμό εν καιρώ πολέμου.

Από το 1920, όταν εντάχθηκε το γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα, το έργο του Heartfield ήταν επικεντρωμένο στην πολιτική σάτιρα. Ξεκίνησε με  σχέδια για τον εκδοτικό οίκο του αδελφού του Wieland Herzfelde, «Malik Verlang»,   αλλά η υπεροχή του στο φωτομοντάζ επιβεβαιώθηκε από τις δουλειές  που έκανε για το εβδομαδιαίο κομμουνιστικό  περιοδικό AIZ. Στις εκθέσεις του περιλάμβανε  προπαρασκευαστικά φωτομοντάζ, αλλά και  αντίγραφα της δουλειάς που είχε αναπαραχθεί μαζικά για το  περιοδικό για να δείξει πώς το έργο του απευθύνεται σε ευρύ κοινό.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

O Degas και το μπαλέτο: απεικονίζοντας την κίνηση

Two Dancers On The Stage, c.1874, oil on canvas

Γνωστός κατά τη διάρκεια της ζωής του ως «ο ζωγράφος των χορευτριών», ο Edgar Degas κάποτε δήλωσε ότι οι σκηνές μπαλέτου ήταν «αφορμή για να απεικονίσω την κίνηση». Η συγκεκριμένη έκθεση στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών της Μεγάλης Βρετανίας, εξερευνά για πρώτη φορά την γοητεία που ασκούσε στον ζωγράφο η κίνηση, παρουσιάζοντας αρκετούς από τους εξαιρετικούς πίνακες και γλυπτά που δημιούργησε στη μακρόχρονη καριέρα του.

Όταν πρωτοστράφηκε στο μπαλέτο, ο Degas έκανε εκατοντάδες σχέδια χορευτριών που ασκούνταν στις αίθουσες διδασκαλίας και πρωτοποριακούς πίνακες και παστέλ με μπαλαρίνες στη σκηνή. Η οξύτητα του ματιού του και η λεπτότητα της τεχνικής του, σύντομα προσέλκυσαν θαυμαστές που παρατήρησαν την «ευσυνείδητη αλήθεια» αυτών των έργων. Ο ζωγράφος πλήρωνε μπαλαρίνες για να ποζάρουν στο στούντιό του, αρχικά σε στατικές πόζες και κατόπιν όλο και συχνότερα εν κινήσει.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: