Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Tag Archives: γάτες

Ο Μήτσος

IMG_7479

Αυτή είναι μια από τις πρώτες (αν όχι Η πρώτη) φωτογραφίες που τράβηξα στην ζωή μου, με μια kodak αρχαία που έπαιρνε ξεχωριστά το φλας, αυτά τα τετράγωνα κυβάκια με 4 λάμπες. Στη φωτογραφία είναι ο Μήτσος. Το πρώτο αδέσποτο γατί του οποίου τη φροντίδα ανέλαβα.  Είναι κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και τότε βλέπαμε φανατικά «Το Μινόρε της Αυγής». Ο Μήτσος ήταν ένας κούκλος με φουντωτή ουρά, ήταν αλάνι άγριο και είχε μακριά μουστάκια. Καταλαβαίνετε τον συνειρμό. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Ιδιωτική Ζωή Μιας Γάτας

Η Maya Deren και ο Alexander Hammid ήταν ένα ζευγάρι που πρωτοστατούσε στην avant garde καλλιτεχνική σκηνή του Greenwich Village την δεκαετία του 1940. Ειδικά η Deren πέρα από κινηματογραφίστρια είχε κι ένα σωρό άλλες καλλιτεχνικές αναζητήσεις. Ήταν (ανάμεσα σε άλλες ασχολίες) χορογράφος, χορεύτρια, ποιήτρια, συγγραφέας και φωτογράφος. Εικάζεται ότι είναι η ήδια η σκηνοθέτης της ταινίας, ενώ ο Hammid τη γύρισε κι έκανε το μοντάζ.

Τραβηγμένη το 1944 στο διαμέρισμά τους με πρωταγωνίστριες τις γάτες τους, η μικρού μήκους ταινία εξιστορεί τις πρώτες  εβδομάδες της νέας οικογένειας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

H γάτα κάνει βόλτα στο πληκτρολόγιο – το αντίστοιχο του 15ου αιώνα

Όσοι έχουν γάτες (ή εναλλακτικά internet) ξέρουν πως μόλις θα αποφασίσεις επιτέλους να κάτσεις να δουλέψεις στον υπολογιστή δίνεις σήμα στον τετράποδο φίλο σου να αρχίσει τα παιχνίδια και να κάνει ότι είναι δυνατό να σε αποτρέψινγκσδξγβξ΄κγσε45, περπατώντας χαριτωμένα πάνω στο πληκτρολόγιο.

Πλέον, χάρη στον ιστορικό ειδικό στον μεσαίωνα  Emir O. Filipovic, έχουμε απόδειξη ότι οι γάτες επιδίδονται σ’ αυτή τη ζαβολιά εδώ και έξι (6) αιώνες! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Vanitas vanitatum et omnia …

πηγή: Savage Chickens

short link http://wp.me/pTiK1-6RP

prim scholar and perfervid lover

They are alike, prim scholar and perfervid lover:
When comes the season of decay, they both decide
Upon sweet, husky cats to be the household pride;
Cats choose, like them, to sit, and like them, shudder.

Like partisans of carnal dalliance and science,
They search for silence and the shadowings of dread;
Hell well might harness them as horses for the dead,
If it could bend their native proudness in compliance.

In reverie they emulate the noble mood
Of giant sphinxes stretched in depths of solitude
Who seem to slumber in a never-ending dream;

Within their fertile loins a sparkling magic lies;
Finer than any sand are dusts of gold that gleam,
Vague starpoints, in the mystic iris of their eyes.

~Charles Baudelaire
κοντή ουρά http://wp.me/pTiK1-6QJ

Πόλη γατομάνα

Ήταν παντού, όπου κι αν γύριζες το βλέμα σου. Δεσποζόμενες, αδέσποτες, καλοθρεμμένες και αδύνατες. Νωχελικές, σε απίστευτα άβολες στάσεις, χαλαρές ή σε εγρήγορση. Στα τζαμιά, στα παλαιοπωλεία, σε γκαλερί και σε δρόμους, σε νεκροταφεία και εκκλησίες, όλες φιλικές σε κερνάγανε ένα τρίψιμο στη γάμπα για το «καλώς όρισες».

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Παντού υπάρχει μια γάτα

… ακόμα και στη πιο μυστικιστική στιγμή του Χριστιανισμού

Lorenzo Lotto, The Annunciation, oil on wood,  circa 1527 – Pinacoteca Comunale Recanati

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Γατέρατα

 

ΓΑΤΕΡΑΤΑ

Samantha Lee

Τα βράδια του χειμώνα
Όταν το χιόνι… πίπτει
Ίσως δεις ένα Γατέρας
Να βγαίνει από μια Κρύπτη.
Ζουν στο νεκροταφείο
Μες σε λαγούμια σκοτεινά
Σε σπήλαια ανήλιαγα
Χτισμένα με οστά
Που ζέχνουνε και αντηχούν
Κραυγές και μουγκρητά.
Μαζεύονται πλάι-πλάι
Εκεί μέσα στα χώματα
Και το μεδούλι το ρουφούν
Απ’ όλα τα σάπια πτώματα
Και τρώνε και οσμίζονται
Της σήψης τα αρώματα.
Φυλάξου απ’ τα Γατέρατα
Που βρίσκουνε συχνά
Οι νεκροθάφτες σκάβοντας
Νέα μνήματα, βαθιά.
Μείνε στο κρεβάτι σου
Κάτω από τα σκεπάσματα
Τη νύχτα παγίδες στήνουνε
Αυτά τα απαίσια πλάσματα.
Κρύβονται εκεί που παίζουν
Τα άτακτα παιδιά
Τ’ αρπάζουν και τα κλέβουν
Τα παίρνουν μακριά.
«Και πως θα τα γνωρίσω;»
Ρωτάς με απορία,
«Ετούτα τα Γατέρατα
Ετούτα τα θηρία;»
Δύσκολα τα μπερδεύεις
Αν έχεις δει έστω κι ένα:
Μύτη λειψή και στόματα
Τρομακτικά ανοιγμένα
Κι αφτιά σαν λαχανόφυλλα
Πράσινα, ζαρωμένα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

#blogoscars 2012: Unofficial entry – 3+1 στιγμές να είσαι γάτα

Τρεις καλοί λόγοι να είσαι η γάτα του Μίκαελ Μπλούμκβιστ

3.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Moonrise Kingdom

Όταν η μέρα σου τελειώνει με αυτόν τον τρόπο, δεν μπορεί παρά να είναι μια πολύ καλή μέρα.  Για σχεδόν δύο λεπτά παρακολουθείς το νέο trailer με ένα χαμόγελο που εκτείνεται από το ένα αυτί μέχρι το άλλο. Κι εκεί που λες δεν μπορεί να γίνει καλύτερο,  στα τελευταία δευτερόλεπτα εμφανίζεται μια γάτα!

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Οι γάτες είναι περίεργες και άλλες παρατηρήσεις

Ο Jeffrey Brown είναι cartoonist και ζει στο Σικάγο, με τη σύζυγο και το γιο του. Έχε γράψει αρκετά αυτοβιογραφικά graphic novels και μερικά χιουμοριστικά κόμικς. Αυτόν το καιρό δεν έχει γάτες.

Οι γάτες είναι πλάσματα με περίεργες συνήθειες.  Παρόλο που έχουν διαφορετικούς χαρακτήρες, είναι σταθερές σε ορισμένες συμπεριφορές. Αν αποφασίσουν να σε υιοθετήσουν, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να το αποφύγεις. Κυνηγάνε περιστέρια και μύγες, ενίοτε παίζουν με το νερό. Βρίσκουν τα πιο περίεργα μέρη για να πάρουν έναν υπνάκο.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Christmas «to do» list

Από το Γκλουλτουρομπλόγκ του Μανώλη, δεν γινόταν να μην το αναδημοσιεύσω!

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η μυστική ζωή μιας γάτας

και μια παρατήρηση…

Αν προσθέσεις τη φράση «and not a single fuck was given that day» στο τέλος κάθε ποιήματος του Walt Whitman, το καταλαβαίνεις καλύτερα.

Σχεδόν τυχαίο παράδειγμα:

The Calming Thought of All
That coursing on, whate’er men’s speculations,
Amid the changing schools, theologies, philosophies,
Amid the bawling presentations new and old,
The round earth’s silent vital laws, facts, modes continue.
And not a single fuck was given that day.

Walt Whitman

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

No pets in the zoo

Μερικοί άνδρες τα έχουν όλα και αυτό δεν είναι δίκαιο για τους υπόλοιπους.

Επίσης  οι γάτες δεν είναι σκύλοι, δεν είναι «κατοικίδια», και κατά συνέπεια επιτρέπεται να βρίσκονται ακόμα κι εκεί που η είσοδος απαγορεύεται για όλα τα υπόλοιπα ζώα (;;).

Είπαμε, έτσι είναι η ζωή. Άδικη. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η διασκευή ήταν καλύτερη!

Ενδιαφέρον. Αν όχι για μυθιστόρημα, τουλάχιστον για μουσικό κομμάτι.  Όχι;  Κανείς;

[Literary Pocket Companionpavilion]

http://wp.me/pTiK1-6vj

«Πρέπει να είσαι ένα έργο τέχνης, αλλιώς να φοράς ένα»*

Τα έχει πει όλα και τα έχει πει καλύτερα από όλους.  Είτε πρόκειται για ατάκες των πρωταγωνιστών των έργων του, είτε για φράσεις που ξεστόμισε ερωτώμενος ή σχολιάζοντας, σε όποια κατάσταση κι αν βρεθείς μια φράση του Όσκαρ Γουάιλντ την συνοψίζει περίφημα. Πόσο μάλλον όταν οι ατάκες συνοδέυονται από σουρεαλιστικά σκιτσάκια γάτων. Τελειότητα!

Αγόρασα το βιβλίο σε ένα second-hand βιβλιοπωλείο στο Δουβλίνο (κοντά στο Trinity College) και το ξεφυλλίζω αρκετά συχνά γιατί με κάνει και γελάω. Ο Όσκαρ Γουάιλντ δεν χρειάζεται συστάσεις. O Simon Drew ζει στο Ντάρμουθ με τη γυναίκα του και τον σκύλο του Ράμπιτ. Δουλεύει κυρίως με πένα και μελάνι σχεδιάζοντας με τρομερή εφευρετικότητα καθημερινά αντικείμενα, πουλιά και ζώα και εμπλουτίζει τα σχέδιά του με έξυπνες ρίμες και λογοπαίγνια.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τι είναι οι διακοπές;

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η 1η Ιανουαρίου θεωρείται μια νέα αρχή, χρονικό όριο για νέους στόχους και αλλαγές. Στη μέση του χειμώνα και της μαυρίλας να έχεις όρεξη να ανεβάσεις ταχύτητα και  να κάνεις στροφές. Για μένα αυτό το νοητό όριο ήταν πάντα η επιστροφή από τις καλοκαιρινές διακοπές. Η αρχή μιας νέας σαιζόν (κατάλοιπο από τα μαθητικά χρόνια; Ίσως). Όσο πολλές ή λίγες μέρες λείψει κάποιος από τη δουλειά και τη ρουτίνα της πόλης επιστρέφει, γκρινιάζοντας ίσως, αλλά πάντα με λίγο βελτιωμένη διάθεση. Και ένα σωρό υποσχέσεις στον εαυτό του για το πώς θα βελτιώσει τη ζωή του, θα αλλάξει λίγο την καθημερινότητά του, θα γίνει πιο θετικός και αποτελεσματικός. Υποσχέσεις που πιθανόν να μείνουν τέτοιες και να μην γίνουν ποτέ πράξη, αλλά η διάθεση είναι πάντα εκεί.

Καθένας από μας προσδιορίζει διαφορετικά τι θέλει από τις διακοπές του, τι είναι αυτό που τον ξεκουράζει ή του γεμίζει τις μπαταρίες.

Ηλιοθεραπεία στο Δρυό Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: