Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Tag Archives: Γκράχαμ Σουίφτ

Εσαεί

Μου πήρε καιρό να το τελειώσω, αν και είναι μόνο (;) 278 σελίδες. Το έπιανα, το άφηνα· το ξέχναγα, το θυμόμουνα. Σου έχει συμβεί να σε συνεπαίρνει τόσο πολύ ένα μυθιστόρημα ώστε να το διαβάζεις λίγο λίγο κάθε φορά, για να μην τελειώσει;

Έρωτας, θάνατος, πάθος, θέατρο, απώλεια, ο Άμλετ, θάνατος, αγάπη, συνειδησιακή κρίση στη Βικτωριανή Αγγλία, τρένα, υστεροφημία,  ο Δαρβίνος, απιστία, ένας ιχθυόσαυρος και θάνατος. Πως δένουν όλα αυτά; Εύκολα αν μιλάμε για το «Ever After», του Graham Swift. Ένας Ακαδημαϊκός, κάθεται μόνος του στο δωμάτιο του Κολλεγίου του και θυμάται τους ανθρώπους που έχει χάσει. Την παιδική του ηλικία στο Παρίσι, την πληθωρική μητέρα του, την μυστηριώδη φιγούρα του πατέρα του, τον ορμητικό νεαρό πατριό του. Μέσα από τις αναμνήσεις αναδύεται ένα τρυφερό πορτραίτο της σχέσης του με την ηθοποιό σύζυγό του. Μακρινοί πρόγονοι εισβάλουν στην αφήγηση και κάνουν το σήμερα ακόμα πιο επείγον.

 

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η φρυγανιά

Αποφάσισα  να έχω πάντα μια φρυγανιά στην τσάντα μου. Δεν ξέρεις πότε θα χρειαστεί να τη δαγκώσεις.

«Αντίο. Αντίο», είπε η Ρέητσελ. Λες και μια φορά δεν ήταν αρκετή.

Λες και θα το μπέρδευα με κάποιο συνηθισμένο πρωί, ένα από αυτά τα κοινά αλλά όχι και τόσο συχνά πρωινά που δεν είχα υπηρεσία και μπορούσα να απολαμβάνω την πολυτέλεια να πίνω αργά και με την άνεσή μου τον καφέ μου, ενώ εκείνη έτρεχε να προλάβει τη δουλειά. «Όχι, μη σηκώνεσαι». Ένα φιλί από μακριά. Θα στεκόταν μια στιγμή εκεί, έτοιμη, στην πόρτα της κουζίνας κι εγώ θα σκεφτόμουν ότι σε μισή ώρα περίπου θα έμπαινε στην τάξη της -«Καλημέεερα, κυρία Γουέμπ»- και κανένας τους δεν θα φανταζόταν πως λίγο πριν στεκόταν σ’ ένα άλλο κατώφλι, ενώ ένας άντρας με ρόμπα, αλείφοντας φρυγανιές με βούτυρο, είχε ξεπροβοδίσει αυτή στο σχολείο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: