Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Tag Archives: γλυπτική

Σκιά Και Φως

Σε μια σειρά έργων που ονομάζεται «Σκιά και Φως», η Kumi Yamashita χρησιμοποιεί μια πηγή φωτός και διάφορα αντικείμενα κατάλληλα τοποθετημένα ώστε να δημιουργούν μοναδικές σκιές πάνω σε τοίχους. Φαινομενικά απλά αντικείμενα δημιουργούν εντυπωσιακές σιλουέτες όταν φωτίζονται από τη σωστή γωνία. Ένα τεράστιο μεταλλικό θαυμαστικό μετατρέπεται σε ερωτηματικό, ένα καμπυλωμένο κομμάτι ξύλου στον τοίχο ενός νοσοκομείου φωτισμένο από κάτω δημιουργεί τη σκιά ενός παιδιού που κάθεται σε αυτό. Στο «Origami», δεκάδες χρωμματιστές χαρτοπετσέτες με τις άκρες τους ζαρωμένες φωτίζονται από το πλάι και γίνονται πρόσωπα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Λίγος Degas ακόμα

Τα γλυπτά του Degas θεωρούνται αρκετά διαφορετικά από την επικρατούσα τάση στη γαλλική γλυπτική του 19ου αιώνα. Ο ίδιος δεν ενδιαφερόταν να δημιουργήσει δημόσια μνημεία, ούτε είχε ποτέ εκθέσει τα γλυπτά του δημόσια με  εξαίρεση την «Μικρή Χορεύτρια, ετών 14». Η γλυπτική παρέμεινε ένα ιδιωτικό μέσο για τον καλλιτέχνη, παρόμοιο με τα σκίτσα και τα προσχέδια, και περιορίστηκε σε μια συγκεκριμένη σειρά θεμάτων μέσα από τα οποία εξερεύνησε τα προβλήματα που τον γοήτευαν. Οι ανθρώπινες φιγούρες είναι συχνά επαναλήψεις του ίδιου θέματος, κάθε μια με λεπτές παραλλαγές στη σύνθεση ή στη δυναμική της κίνησης ή στην ένταση της φιγούρας. Για πολλά από αυτά τα γλυπτά ο Degas βρήκε μια έτοιμη πηγή έμπνευσης στις μπαλαρίνες της Όπερας του Παρισιού. Η ίδια επίπονη παρατήρηση ήταν η βάση για τα μοντέλα των αλόγων. Τα περισσότερα ήταν καθαρόαιμα άλογα κούρσας. Ο σκοπός του ήταν να συλλάβει τις ζωηρές κινήσεις με αυξανόμενη ακρίβεια. Οι αμέτρητες επισκέψεις στον ιππόδρομο του Longchamp επικουρήθηκαν από τις διαδοχικές φωτογραφίες που μελετούσαν τον καλπασμό του αλόγου του Edweard Muybridge (δημοσιεύθηκαν το 1879). Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: