Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Tag Archives: κριτική

Κόλαση σκέτη…

Η αναγνωστική σχέση μου με τον Dan Brown ξεκίνησε το 2004 όταν είχε, ας πούμε, καταλαγιάσει λίγο ο θόρυβος και δανείστηκα τον «Κώδικα Ντα Βίντσι» από το βιβλιοπωλείο του θείου μου. Το διάβασα πολύ γρήγορα, σχεδόν μονορούφι και δεν έχω πρόβλημα να παραδεχτώ ότι μια μέρα πήγα στη δουλειά χωρίς να έχω κοιμηθεί καθόλου. Αν ξέρει ένα πράγμα να κάνει ο Brown αυτό είναι να κρατά ένα γρήγορο ρυθμό και να σε βομβαρδίζει με πληροφορίες όχι μόνο όταν εξελίσσει την πλοκή. Θα δούμε παρακάτω πως αυτό κατάντησε να λειτουργεί εις βάρος του. Παρόλο που δεν θα το έλεγες ακριβώς «καλογραμμένο» τo διασκέδασα, ψέματα να πω; Και μου κίνησε την περιέργεια για διάφορα θέματα. Ευθύς αμέσως ανακάλυψα ότι οι θεωρίες που διατύπωνε περί Αγίου Δισκοπότηρου δεν ήταν καθόλου πρωτότυπες και είχαν γραφτεί χρόοοονια πριν. Στην βιβλιοθήκη της μητέρας μου μάλιστα υπήρχαν και κάποιοι τίτλοι για τους Ναΐτες Ιππότες. Μέχρι τότε είχα υπόψη μου όλο το controversy , αλλά δεν είχα ασχοληθεί ποτέ να διαβάσω σοβαρά ούτε μια αράδα. Το καλό (ή κακό) με αυτά τα βιβλία είναι ότι όσο γρήγορα τα διαβάζεις, τόσο γρήγορα τα ξεχνάς. Προχώρησα κι εγώ στον George Bernard Shaw κι το ενδιαφέρον σχεδόν εξανεμίστηκε.

davincicodeFast Forward στην άνοιξη του 2006. Με την επικείμενη έξοδο της ομώνυμης ταινίας στις αίθουσες το «σκάνδαλο» αναζωπυρώνεται, λόγω του θορύβου (διαφήμισης για να το πούμε σωστά) που δημιουργεί η Καθολική Εκκλησία -και αρκετά λιγότερο οι δικοί μας που μοιράζουν φυλλάδια μετά τις Κυριακάτικες λειτουργίες. Το site στο οποίο ακόμα γράφω  που και που, ετοιμάζει μεγάλο αφιέρωμα και ανέλαβα τις ενότητες περί Λογοκλοπής, Αντιδράσεων της Εκκλησίας και  Αντίλογου στις θεωρίες και περιγραφές του μυθιστορήματος. Σπάνια θυμάμαι να έχω διασκεδάσει τόσο πολύ την «έρευνα» που έχω κάνει για κάτι που γράφω. Ξέθαψα άρθρα από εφημερίδες ελληνικές και ξένες, αγόρασα και διάβασα ένα από τα βιβλία που «ξεσκεπάζουν» τον Κώδικα (κοινώς τι βλακείες και ανακρίβειες γράφει ο Brown σ’ αυτόν) και τελικά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η μόνιμη επωδός <<Όλες οι περιγραφές των έργων τέχνης, της αρχιτεκτονικής, των εγγράφων και των μυστικών τελετών στο μυθιστόρημα αυτό είναι απόλυτα ακριβείς>> περιλαμβάνεται στο φιξιόν του βιβλίου· ή κάποιος ανεγκέφαλος στον εκδοτικό οίκο επιμένει να την γράφει κάθε φορά για να παίρνουμε ακόμα λιγότερο  σοβαρά τον συγγραφέα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Le Temps De L’Amour

Σεπτέμβριος 1965 σε ένα νησί στη Νέα Αγγλία. Στην κατασκήνωση «Ιβανόης» ο Ομαδάρχης Ward (Edward Norton) κάνει την καθημερινή επιθεώρηση και ανακαλύπτει ότι ένας πρόσκοπος το έχει σκάσει. Πρόκειται για τον 12χρονο Sam Shakusky (Jared Gilman) ο οποίος μαζί με την αγαπημένη του Suzy Bishop (Kara Hayward) δραπετεύουν από τον ασφυκτικό κόσμο των ενηλίκων για να ζήσουν την περιπέτεια στην άγρια φύση. Στο κατόπι τους οι γονείς της Suzy, (Bill Muray και Frances McDormand), o μοναδικός αστυνομικός του νησιού Captain Sharp (Bruce Willis), οι Κοινωνικές Υπηρεσίες και μια ομάδα προσκόπων «μη βίαιης» διάσωσης, ενώ πλησιάζει η απειλητικότερη καταιγίδα του αιώνα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: