Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Tag Archives: Edgar Degas

Λίγος Degas ακόμα

Τα γλυπτά του Degas θεωρούνται αρκετά διαφορετικά από την επικρατούσα τάση στη γαλλική γλυπτική του 19ου αιώνα. Ο ίδιος δεν ενδιαφερόταν να δημιουργήσει δημόσια μνημεία, ούτε είχε ποτέ εκθέσει τα γλυπτά του δημόσια με  εξαίρεση την «Μικρή Χορεύτρια, ετών 14». Η γλυπτική παρέμεινε ένα ιδιωτικό μέσο για τον καλλιτέχνη, παρόμοιο με τα σκίτσα και τα προσχέδια, και περιορίστηκε σε μια συγκεκριμένη σειρά θεμάτων μέσα από τα οποία εξερεύνησε τα προβλήματα που τον γοήτευαν. Οι ανθρώπινες φιγούρες είναι συχνά επαναλήψεις του ίδιου θέματος, κάθε μια με λεπτές παραλλαγές στη σύνθεση ή στη δυναμική της κίνησης ή στην ένταση της φιγούρας. Για πολλά από αυτά τα γλυπτά ο Degas βρήκε μια έτοιμη πηγή έμπνευσης στις μπαλαρίνες της Όπερας του Παρισιού. Η ίδια επίπονη παρατήρηση ήταν η βάση για τα μοντέλα των αλόγων. Τα περισσότερα ήταν καθαρόαιμα άλογα κούρσας. Ο σκοπός του ήταν να συλλάβει τις ζωηρές κινήσεις με αυξανόμενη ακρίβεια. Οι αμέτρητες επισκέψεις στον ιππόδρομο του Longchamp επικουρήθηκαν από τις διαδοχικές φωτογραφίες που μελετούσαν τον καλπασμό του αλόγου του Edweard Muybridge (δημοσιεύθηκαν το 1879). Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

O Degas και το μπαλέτο: απεικονίζοντας την κίνηση

Two Dancers On The Stage, c.1874, oil on canvas

Γνωστός κατά τη διάρκεια της ζωής του ως «ο ζωγράφος των χορευτριών», ο Edgar Degas κάποτε δήλωσε ότι οι σκηνές μπαλέτου ήταν «αφορμή για να απεικονίσω την κίνηση». Η συγκεκριμένη έκθεση στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών της Μεγάλης Βρετανίας, εξερευνά για πρώτη φορά την γοητεία που ασκούσε στον ζωγράφο η κίνηση, παρουσιάζοντας αρκετούς από τους εξαιρετικούς πίνακες και γλυπτά που δημιούργησε στη μακρόχρονη καριέρα του.

Όταν πρωτοστράφηκε στο μπαλέτο, ο Degas έκανε εκατοντάδες σχέδια χορευτριών που ασκούνταν στις αίθουσες διδασκαλίας και πρωτοποριακούς πίνακες και παστέλ με μπαλαρίνες στη σκηνή. Η οξύτητα του ματιού του και η λεπτότητα της τεχνικής του, σύντομα προσέλκυσαν θαυμαστές που παρατήρησαν την «ευσυνείδητη αλήθεια» αυτών των έργων. Ο ζωγράφος πλήρωνε μπαλαρίνες για να ποζάρουν στο στούντιό του, αρχικά σε στατικές πόζες και κατόπιν όλο και συχνότερα εν κινήσει.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: