Κρυφές στοές

… υπόγειες διαδρομές

Tag Archives: photoblogging

I Survived Da Bronx -part1

Bits and Bobs

Την προηγούμενη φορά ήταν το Game Of Thrones που έκανε πρεμιέρα εκείνη την περίοδο και οι γιγαντοαφίσες δέσποζαν παντού στην πόλη. Όπως και το κοστούμι του Ned Stark στην βιτρίνα του HBO store. Φέτος ήταν η χρονιά του The Great Gatsby. Δεν υπήρχε σημείο να γυρίσεις το κεφάλι σου και να μην θυμηθείς ότι η μεγάλη πρεμιέρα πλησίαζε. Δρόμοι, στάσεις, λεωφορεία, βιτρίνες καταστημάτων και lobby ξενοδοχείων, όλα στον φρενήρη ρυθμό των αλά Μπαζ Λούρμαν 20’s.

Αυτή δεν την τράβηξα -βλακωδώς- εγώ όταν πέρασα από το κατάστημα, αλλά έτσι για να πάρετε μια ιδέα

Αυτή δεν την τράβηξα -βλακωδώς- εγώ όταν πέρασα από το κατάστημα, αλλά έτσι για να πάρετε μια ιδέα

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

2012 – the end

οι σταθερές: σινεμά, το Αγόρι, βιβλία, διακοπές στο αγαπημένο μέρος, διαδηλώσεις, πήγαινε – έλα στο γραφείο

τα καινούργια: το ταξίδι, η εκδρομή, η ανακαίνιση, δυο πατουσάκια, οι γατούλες

Σκέφτεσαι να πεις good riddance, αλλά είναι η ζωή σου και τελικά δεν το λες.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

18ες Νύχτες Πρεμιέρας

– εμείς δεν είμεθα επαγγελματίες και δεν χρειάζεται να προσθέσουμε και τον χορηγό 😛

Η αλήθεια είναι πως έχει καταντήσει λίγο ψυχαναγκασμός. Αγορά κάρτας την πρώτη μέρα, ξεψάχνισμα του προγράμματος μόλις κυκλοφορήσει, στήσιμο στις ουρές με τις ώρες για ένα εισιτήριο. Μετράς τρυπούλες στην κάρτα και χαρτοπόλεμο στο πάτωμα. Αλλά πάνω από όλα, αγαπάμε τους ψυχαναγκασμούς μας.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Μικρές περιπλανήσεις

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

When life gives you lemons…

Paris

London

Istanbul

sour link  http://wp.me/pTiK1-6MB

Πόλη γατομάνα

Ήταν παντού, όπου κι αν γύριζες το βλέμα σου. Δεσποζόμενες, αδέσποτες, καλοθρεμμένες και αδύνατες. Νωχελικές, σε απίστευτα άβολες στάσεις, χαλαρές ή σε εγρήγορση. Στα τζαμιά, στα παλαιοπωλεία, σε γκαλερί και σε δρόμους, σε νεκροταφεία και εκκλησίες, όλες φιλικές σε κερνάγανε ένα τρίψιμο στη γάμπα για το «καλώς όρισες».

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

30 ώρες

30 ώρες από τη στιγμή που έφτασα μέχρι τη στιγμή που έφυγα ξανά// 30 ώρες μακριά από το μεταφορικό και κυριολεκτικό καμίνι της Αθήνας// Πέρασα πολλά χωριά, στάθηκα σε μερικά// Είδα εγκατάλειψη, είδα νοικοκυροσύνη// Είδα εικόνες του παρελθόντος και στιγμές του μέλλοντος// Η κορδέλα από το φουστάνι μου ανέμιζε καθώς πέρναγα μέσα από πλατάνια και καστανιές// Έμαθα να αισθάνομαι με το δέρμα μου που έχει τρεχούμενα νερά και να μυρίζω το χώμα// Βούτηξα στην παγωμένη θάλασσα κι ο ήλιος μ’ έκαψε χωρίς να με πονέσει// Έζησα ελεύθερη για 30 ώρες Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

H Αιώνια Πάλη των Τάξεων

Αριστερά οι «Υπηρέτες», δεξιά οι «Επισκέπτες».

Λονδίνο. Bed and Breakfast, Bloomsbury. Κεντρική είσοδος.

2011 ή αρχές του 1900;

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

♪ Somewhere beyond the sea ♫♪

Τα ταξίδια είναι πολύ προσωπική εμπειρία. Με όσους φίλους κι αν συνταξιδεύεις οι προσλαμβάνουσες είναι μόνο δικές σου.  Δεν μπορείς να τις περιγράψεις, δεν μπορείς να τις εξηγήσεις. Μερικές φορές προλαβαίνεις να τις φωτογραφήσεις.  Αλλά και πάλι δεν είναι το ίδιο.

Εκτός από το κλασσικό skyline, το άγαλμα της Ελευθερίας, το περίφημο τριγωνικό κτήριο Flatiron και το Empire state, υπάρχουν πολλά μικρά -διαφορετικά για τον καθένα- που όλα μαζί διαμορφώνουν την εμπειρία «Νέα Υόρκη».

Το πιο πετυχημένα αστείο t-shirt ever! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Φθινόπωρο στη Νέα Υόρκη, Part II

Πατήστε το play.  Δείτε τις φωτογραφίες. Ταξιδέψτε.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: